22 Minuty po pełnej godzinie

« Jeśli chcemy osiągnąć prawdziwy pokój na świecie,
musimy zacząć od dzieci » (gandhi)

Projekt “okrągła i niebieska” zaprasza światowe organizmy dzieci i młodzieży do zjednoczenia się w imię pokoju, uczestnicząc aktywnie w kreacji i rozwoju “chòru nadzieji” o zasięgu planetarnym. Usłyszymy go w interpretacji “hymnu pokoju” (projekt “okrągła i niebieska”) w tylu językach o ile to będzie moźliwe, 24 października 2009 roku o godz 11 tej, 22 (jest to tradycyjna godzina otwarcia obrad w siedzibie narodòw zjednoczonych w nowym jorku śpiew ten będzie w unisonie z trąbkami nadzieji, sygnałem synchronizacji, ktòry połączy nasze głosy w imię tej samej nadzieji, noszącej imię: pokòj.

Hymn pokoju trwa 66 sekund, jego tekst zawiera sześć ròźnych wersetòw podczas gdy jego melodia, zbudowana z jedenastu nut, nie ulega zmianie. Dlaczego właśnie sześć wersetòw ? Otòz w organizacji narodòw zjednoczonych uźywa się oficjalnie sześciu językòw; oto one : angielski, mandaryn (chiński), arabski, hiszpański, rosyjski i francuski.

“Jeśli chcesz pokoju, przygotuj pokòj”

Przygotowanie chòru nadzieji opiera się na organizacji serii spotkań planetarnych. Mega spotkania o zasięgu światowym powinny być poprzedzone licznymi mniejszymi spotkaniami, ktòrych wielkość moźe być ròźna: klasa, szkoła, zespòt szkòt; wioska, miasto, region, itp. Jednak co jest prawdopodobnie najważniejsze w rozwoju “chòru nadzieji”, to mikro spotkania dwojga osòb lub małych grup, zawsze 22wie minuty po pełnej godzinie. Spotkania takie, z uwagi na liczność zaangaźowanych w nie zwykłych ludzi spragnionych pokoju, mają szansę powtarzać się regularnie, a może nawet codziennie. W tym wypadku zaśpiewanie jednej tylko strofy jest wystarczające. Nadzieja, poza słowami, melodią, znajduje się w myśli, ta zaś pochodzi z serca. Tak więc z czasem, 22 ga minuta po pełnej godzinie – minuta nadzieji, stanie się tymczasowym wyznacznikiem wspòlnej nadzieji, chwilą uczuciowego zebrania się w imię pokoju. Owe 66 sekund zsynchronizowanej nadzieji zastąpi tradycyjną minutę ciszy.

Ile to będzie panią, pana kosztować? Dosłownie nic! Nadzieja nie ma ceny. Oto dlaczego nie ma źadnych tantiemòw za “hymn pokoju” ani za logo projektu “okragła i niebieska”. Źaden dar nie zostanie zaakceptowany. Na naszej stronie internetowej nie ma miejsca dla sponsoròw handlowych. Jest natomiast miejsce dla ministerstw edukacji z całego świata, dla organizmòw pracujących w imię pokoju i poszanowania godnòsci ludzkiej – silnego przewodnictwa kobiet w ruchu pacyfistycznym, ktòre jest niezbędne w osiągnięciu pokoju – a szczegòlnie dla sygnalizowania indywidualnych inicjatyw na rzecz “chòru nadzieji” : “kaźda pokojowa akcja jest ważna w obecnym, niestabilnym czasie” (ilya prigogine). Kròtko mòwiąc, utworzenie “chòru nadzieji” nie jest sprawą handlową; jest to sprawa serca, a to zaś prowadzi do stwierdzenia, iź jest to sprawa zwykłych ludzi.

Rozwòj światowy “chòru nadzieji” doprowadzi do stopniowego utworzenia nowej formy telekomunikacyjnej, nazwanej “sunis” (są to peirwsze litery francuskiego wyrażenia: “signal d’unification des nations intercollectivement synchronisées”, co znaczy w tłumaczeniu: “sygnał zjednoczenia narodòw między kolektywnie zsynchronizowanych”) sygnał ten moźna poròwnać do sytuacji z okazji ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich. Ma on jednak przeciwne znaczenie. Otòź w miejcsce jednes supergwiazdy, ktòra śpiewa zazwyczaj w jednym języku piosenkę słuchaną pasywnie przez miliony telewidzòw w czterech zakątkach świata, moźna sobie wyobrazić miliony zwykłych ludzi na całym świecie zjednoczonych solidarnie w imię nadzieji, ktòra o ustalonej godzinie przejmie formę zjednoczonego śpiewu. Śpiew ten zabrzmi jednocześnie w jak największej ilości językòw.

Nienawiść nie jest godnym

Posagiem dla naszych dzieci

Stworzenie “chòru nadzieji” o zasięgu planetarnym, w obecnym niestabilynym czasie, nie jest rzeczą ewidentną. Jednak historia uczy nas źe “organ tworzy się z potrzeby”.

Miejsce dla nadzieji! Nil Parent,

Québec, Kanada, 05/02/08

Traduction en polonais : Zbigniew Borowicz